مصرع نخست · شماره 23خر زه خویش در وعا می کردشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.20تا به تلبیس خود فریبش داد#21برد روزی به گوشه باغش#22می نهاد از عمود خود داغش#23خر زه خویش در وعا می کردانتخابشده24هر دمی بر اخی دعا می کرد#25باغبان این بدید و گفت: ای خر#26پدرش را دعا کن و مادر#دربارهٔ این سطرسطر شماره 23 از «حکایت» است.سطر پیشینمی نهاد از عمود خود داغش→سطر بعدیهر دمی بر اخی دعا می کرد←