مصرع دوم · شماره 20مهر برداشتست،مهر بخواهشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.17مرد دادش طلاق و شد بی جفت#18چون برون رفت زن به قاضی گفت:#19مهر دل چون ندارد آن گمراه#20مهر برداشتست،مهر بخواهانتخابشده21آمدم تا بهای من جویی#22نه به آن تا ثنای من گویی#23شاید ار علم سر برفرازد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 20 از «حکایت» است.سطر پیشینمهر دل چون ندارد آن گمراه→سطر بعدیآمدم تا بهای من جویی←