مصرع نخست · شماره 17مرد دادش طلاق و شد بی جفتشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.14کس به چوب این چنین گهر نشکست#15گر سر این لطیف چهرت نیست#16رو طلاقش بده، که مهرت نیست#17مرد دادش طلاق و شد بی جفتانتخابشده18چون برون رفت زن به قاضی گفت:#19مهر دل چون ندارد آن گمراه#20مهر برداشتست،مهر بخواه#دربارهٔ این سطرسطر شماره 17 از «حکایت» است.سطر پیشینرو طلاقش بده، که مهرت نیست→سطر بعدیچون برون رفت زن به قاضی گفت:←