مصرع دوم · شماره 22نه به آن تا ثنای من گوییشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.19مهر دل چون ندارد آن گمراه#20مهر برداشتست،مهر بخواه#21آمدم تا بهای من جویی#22نه به آن تا ثنای من گوییانتخابشده23شاید ار علم سر برفرازد#24دین مباهی شود، خرد نازد#25که درین قحط سال علم و عمل#دربارهٔ این سطرسطر شماره 22 از «حکایت» است.سطر پیشینآمدم تا بهای من جویی→سطر بعدیشاید ار علم سر برفرازد←