مصرع دوم · شماره 12فعل او بین که سربسر هوشستشاعراوحدیاثردر حکمتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.9حسن فعل حکیم و حالش را#10بین و آنگه شنومقالش را#11گر زبان حکیم خاموشست#12فعل او بین که سربسر هوشستانتخابشده13نه ازین رو رسول با مردم#14گفت: «منی خذوا مناسککم»#15روی آن حکمتی ندارد نور#دربارهٔ این سطرسطر شماره 12 از «در حکمت» است.سطر پیشینگر زبان حکیم خاموشست→سطر بعدینه ازین رو رسول با مردم←