مصرع دوم · شماره 14گفت: «منی خذوا مناسککم»شاعراوحدیاثردر حکمتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.11گر زبان حکیم خاموشست#12فعل او بین که سربسر هوشست#13نه ازین رو رسول با مردم#14گفت: «منی خذوا مناسککم»انتخابشده15روی آن حکمتی ندارد نور#16کز کتاب و ز سنت افتد دور#17هر کرا این متاع در بارست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 14 از «در حکمت» است.سطر پیشیننه ازین رو رسول با مردم→سطر بعدیروی آن حکمتی ندارد نور←