راست کن گور در پس بارو

گرنه پرهیز بر نظام بود

ماده ناپخته، خلط خام بود

در چنین حالت ار خوری دارو

خانه چون تیره و سیاه شود

نفش بروی کنی، تباه شود

در زمین آنکه خار و خس بگذاشت