مستان از مرید بی دل دست

دادن توبه را اثر نبود

توبه آنرا بده که دل دارد

ورنه فردا ترا خجل دارد

که قلم دور شد ز بی دل و مست

دست بیمار در مگیر به مشت

که نه بر نبض مینهی انگشت