که قلم دور شد ز بی دل و مست

توبه آنرا بده که دل دارد

ورنه فردا ترا خجل دارد

مستان از مرید بی دل دست

دست بیمار در مگیر به مشت

که نه بر نبض مینهی انگشت

پر به تقلید توبه کار شدند