که نه بر نبض مینهی انگشت

مستان از مرید بی دل دست

که قلم دور شد ز بی دل و مست

دست بیمار در مگیر به مشت

پر به تقلید توبه کار شدند

که همان رند و باده خوار شدند

بکشی صد کس اندر این گرما