پر به تقلید توبه کار شدند

که قلم دور شد ز بی دل و مست

دست بیمار در مگیر به مشت

که نه بر نبض مینهی انگشت

که همان رند و باده خوار شدند

بکشی صد کس اندر این گرما

که به محرور میدهی خرما