تو ندانسته سال و مه به خروش

هر کسی آن عمل که کرد آن برد

تو درم بر سر درم بسته

ما به رخ راه بیش و کم بسته

ما بدانسته روز و شب خاموش

اینکه داری تو ما گذاشته ایم

زآنچه داری تو شرم داشته ایم