ما بدانسته روز و شب خاموش

تو درم بر سر درم بسته

ما به رخ راه بیش و کم بسته

تو ندانسته سال و مه به خروش

اینکه داری تو ما گذاشته ایم

زآنچه داری تو شرم داشته ایم

ما به گم کردن نشان قدم