اینکه داری تو ما گذاشته ایم

ما به رخ راه بیش و کم بسته

تو ندانسته سال و مه به خروش

ما بدانسته روز و شب خاموش

زآنچه داری تو شرم داشته ایم

ما به گم کردن نشان قدم

تو به نقاشی رواق و حرم