تو به ریش و به جبه معتبری

به رخ من چرا برآری بانگ؟

دو الف یک جهت به بی نقطی

این سقط چو نشد؟ آن سری سقطی؟

اگر آن ریش و اهلی چه بری؟

گفت بگذار، گردمی باید

در غم عشق مردمی باید