مصرع دوم · شماره 12شکر میکن، کفایت آن باشدشاعراوحدیاثردر توکلقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.9زمره ای از توکلند به رنج#10فرقه ای از کفایت اندر گنج#11هر چه او داد غایت آن باشد#12شکر میکن، کفایت آن باشدانتخابشده13از توکل شوی ریاضت بین#14وز کفایت شوی ریاض نشین#15آنکه ز اسباب در غرور افتد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 12 از «در توکل» است.سطر پیشینهر چه او داد غایت آن باشد→سطر بعدیاز توکل شوی ریاضت بین←