مصرع دوم · شماره 14وز کفایت شوی ریاض نشینشاعراوحدیاثردر توکلقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.11هر چه او داد غایت آن باشد#12شکر میکن، کفایت آن باشد#13از توکل شوی ریاضت بین#14وز کفایت شوی ریاض نشینانتخابشده15آنکه ز اسباب در غرور افتد#16از توکل عظیم دور افتد#17متوکل سبب یکی بیند#دربارهٔ این سطرسطر شماره 14 از «در توکل» است.سطر پیشیناز توکل شوی ریاضت بین→سطر بعدیآنکه ز اسباب در غرور افتد←