دل پر از درد و روی در وادی

چون به مشهور کردنش کوشند

در دل آتش نهاده چون لاله

غنچه وش لب به بسته از ناله

بسته بر دوش زاد بی زادی

زهر نوشان بی ترش رویی

تلخ عیشان بی تبه گویی