تا دل و حق دل ندانی تو

صدف دل قبول داند کرد

مکن، ای مرده دل، به زجر و به زور

خویشتن را به زندگی در گور

حکمت این سجل نخوانی تو

نظر دل چو بر کمال بود

عشق خوانند و عشق حال بود