ز لبش گر سخن نیوش آیی

سنگ اگر بشنود به وجد آید

دوست بی ترجمان سخن گوید

لب او بی زبان سخن گوید

بی سخن تا ابد به جوش آیی

دف قوال را دریدی تو

ز چه برمیجهی؟ چه دیدی تو؟