بی نشان در نشست و خاست همه

ور تو شکر دهی به ناز خورند

نه تبسم به جاه و مال کنند

نه نشاط از نظام حال کنند

از کژی دور و گشته راست همه

بر نپیچند رخ ز شارع شرع

گوش دارند اصل او با فرع