ور نداری درین میانه مباش

پس به رمزش درآورند از خواب

کای پسر، وقت میرود، دریاب

گر مریدی کجاست سفره آش؟

دردمند از دم عزیمت خوان

که: دم نقد را غنیمت دان

به فریب وخیم و دانه خام