مصرع دوم · شماره 60دوستی گیر با سروشی چندشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.57خویشتن را به جهل خوار مکن#58دست با دیو در کنار مکن#59پرکن از عقل چشم و گوشی چند#60دوستی گیر با سروشی چندانتخابشده61تا چو روز اجل فراز آید#62باشد آنچت بکار باز آید#63غرقه خواهی شدن مکن زشتی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 60 از «حکایت» است.سطر پیشینپرکن از عقل چشم و گوشی چند→سطر بعدیتا چو روز اجل فراز آید←