مصرع نخست · شماره 61تا چو روز اجل فراز آیدشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.58دست با دیو در کنار مکن#59پرکن از عقل چشم و گوشی چند#60دوستی گیر با سروشی چند#61تا چو روز اجل فراز آیدانتخابشده62باشد آنچت بکار باز آید#63غرقه خواهی شدن مکن زشتی#64که در افتادت آب در کشتی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 61 از «حکایت» است.سطر پیشیندوستی گیر با سروشی چند→سطر بعدیباشد آنچت بکار باز آید←