گندم و میوه را برآتش کن

تو کزین گونه غره باشی و غرق

ز آسمان تا زمین برتوچه فرق؟

رو به دیدار روح دل خوش کن

در بهشتی که سفره نانست

پی منه، کان بهشت دونانست

گرتو از بهر باغ در کاری