پی منه، کان بهشت دونانست

رو به دیدار روح دل خوش کن

گندم و میوه را برآتش کن

در بهشتی که سفره نانست

گرتو از بهر باغ در کاری

در ده این باغ ها بسی داری

بی عمل در بهشت رفت آدم