زر فرستی برای خشت زنان

چه به روز پسین گذاشته ای؟

نکنی رخ به خانه های بهشت

گرنه از زر بود بنا را خشت

چند ازین زر؟ زهی سرشت زنان!

نه به اخلاص میکنی کاری

زان درختت نمیدهد باری