لاجرم یافت بیش از اندازه

چونکه خرسند شد به خرده خود

گرد وزر و پی وبال نگشت

در سخن بر کسی عیال نگشت

فیض بر فیض و تازه بر تازه

گر نگویم که: زهر یا قندست

داند آن کش دلی خردمندست