سرو را بر سر سرچشمه اگر جای بود

آنکه بر هر طرفی منتظرانند او را

ننگرد هیچ که خلقی نگرانند او را

جای آن هست که بر چشم نشانند او را

حیف باشد که چنان روی ببیند هرکس

زانک کوته نظران قدر ندانند او را