گر چه کارم بی می و میخانه می باشد خراب

کی به آواز مذن بر توانم خاستن

زانکه می باشم سحرگه بیخود از بانگ رباب

در خرابات مغان از می خراب افتاده ام

هر دمی روی از من مسکین بتابی از چه روی

هر زمان از درگه خویشم برانی از چه باب

گر دلی داری دل از رندان بیدل برمگیر