هر دمی روی از من مسکین بتابی از چه روی

زانکه می باشم سحرگه بیخود از بانگ رباب

در خرابات مغان از می خراب افتاده ام

گر چه کارم بی می و میخانه می باشد خراب

هر زمان از درگه خویشم برانی از چه باب

گر دلی داری دل از رندان بیدل برمگیر

ور سری داری سر از مستان بیخود برمتاب