تکیه گاهم بجز از خار مغیلان همه شب

تا تودر چشم منی از نظرم دور نشد

ذره ئی چشمه خورشید درخشان همه شب

خبرت هست که در بادیه هجر تو نیست

بخیال رخ و زلف تو بود تا دم صبح

بستر خواب من از لاله و ریحان همه شب

در هوای گل روی تو بود خواجو را