همه گرزداران و نیزه وران

چو خورشید تابان نهان کرد روی

همی رفت خون در پس پشت اوی

به منزل رسید آن سپاه گران

بهاری یکی خوش منش روز بود

دل افروز یا گیتی افروز بود

سراپرده و خیمه فرمود کی