زیر هر موی چو زنجیر تو دیوانه دلیست

در چمن سرو ببالای تو می ماند راست

بخطا مشک ختن لاف زد از خوش بوئی

با سر زلف تو پیداست که اصلش ز ختاست

روی بنمای که چندین دل خلقت ز قفاست

با تو یکتاست هنوز این دل شوریده من

چون سر زلف کژت قامتم ار زانک دوتاست