گر چه درد از قبلت عین دواست

هر گیاهی که بروید پس ازین

از سر تربت ما مهر گیاست

می کشم درد بامید دوا

این چه بویست که ناگه بدمید

وین چه فتنه ست که دیگر برخاست

باز از ناله مرغان سحر