این چه بویست که ناگه بدمید

از سر تربت ما مهر گیاست

می کشم درد بامید دوا

گر چه درد از قبلت عین دواست

وین چه فتنه ست که دیگر برخاست

باز از ناله مرغان سحر

صبحدم صحن چمن پر غوغاست