آن هندوی سیه که تواش بند کرده ئی

شوریده ئیست زلف تو کز بند جسته است

خط تو آن نبات که از قند رسته است

بسیار قلب صف شکنان کو شکسته است

گر زانک روی و موی تو آشوب عالمست

ما را شبی مبارک و روزی خجسته است