ما را شبی مبارک و روزی خجسته است

آن هندوی سیه که تواش بند کرده ئی

بسیار قلب صف شکنان کو شکسته است

گر زانک روی و موی تو آشوب عالمست

هر چند نیست با کمرت هیچ در میان

خود را به زر نگر که چنان بر تو بسته است

با من مکن به پسته شیرین مضایقت