یک بیک در حلق جانم چون طناب انداختست

برکنار لاله زار عارضش باد صبا

سنبل سیراب را در پیچ وتاب انداختست

حلقه های جعد چین بر چین مه فرسای را

تا کند مرغ دلم را چون کبوتر پای بند

برکنار دانه دام از مشک ناب انداختست

آندو هندوی سیه کار کمند انداز را