آندو هندوی سیه کار کمند انداز را

یک بیک در حلق جانم چون طناب انداختست

تا کند مرغ دلم را چون کبوتر پای بند

برکنار دانه دام از مشک ناب انداختست

همچو دزدان بسته و برآفتاب انداختست

منکه چون زلفش شدم سرحلقه شوریدگان

حلقه وارم بردر آیا از چه باب انداختست