بیا که عمر من این پنجروز معدودست

چو طلعت تو مرا منتهای مقصودست

مقیم کوی تو گشتم که آستان ایاز

بنزد اهل حقیقت مقام محمودست

دلم ز مهر رخت می کشد بزلف سیاه