مقیم کوی تو گشتم که آستان ایاز

چو طلعت تو مرا منتهای مقصودست

بیا که عمر من این پنجروز معدودست

بنزد اهل حقیقت مقام محمودست

دلم ز مهر رخت می کشد بزلف سیاه

چرا که سایه زلف تو ظل ممدودست