کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 4

نقطه ئی برشکر افکنده که این مهره مارست

چهرهٔ خواجوی کرمانیشاعر
قالبغزل

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 1

    گره زلف بهم بر زده کاین مشک تتارست

    #
  2. 2

    رقم از غالیه بر گل زده کاین خط غبارست

    #
  3. 3

    رشته ئی برقمر انداخته کاین مار سیاهست

    #
  4. 4

    نقطه ئی برشکر افکنده که این مهره مارست

    انتخاب‌شده
  5. 5

    مشک بر برگ سمن بیخته یعنی شب قدرست

    #
  6. 6

    زلف شبرنگ بهم بر زده یعنی شب تارست

    #
  7. 7

    لل از پسته خود ریخته کاین چیست حدیثست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 4 از «غزل شماره ۱۲۱ - گره زلف بهم بر زده کاین مشک تتارست...» است.