جانم از جام می عشق تو دیوانه و مست

ای لبت باده فروش و دل من باده پرست

تنم از مهر رخت موئی و از موئی کم

صد گره در خم هر مویت و هر موئی شست

هر که چون ماه نو انگشت نما شد در شهر