همه را باده بدستست و مرا باد بدست

آنچنان در دل تنگم زده ئی خیمه انس

که کسی را نبود جز تو درو جای نشست

همه را کار شرابست و مرا کار خراب

چو بدیدم که سر زلف کژت بشکستند

راستی را دل من نیز بغایت بشکست

کار یاقوت تو تا باده فروشی باشد