بگوی کان مگس عنبرین ببوی نبات

بریخت آب گل و باد نارون بنشست

نشست و مشعله از جان بیدلان برخاست

برفت و مشعله عمر مرد و زن بنشست

چرا برآن لب لعل شکرشکن بنشست

چه خیزدار بنشینی که تا تو خاسته ئی

کسی ندید که یکدم خروش من بنشست