رخ تو رونق خورشید خاوری بشکست

چو حسن روی تو آوازه در جهان افکند

دل فرشته و هنگامه پری بشکست

چو شام زلف تو مشاطه از قمر برداشت

دلم ببتکده می رفت پیش ازین لیکن

خلیل ما همه بتهای آزری بشکست

چو برگ نسترن از شاخ ضمیران بنمود