دلم ببتکده می رفت پیش ازین لیکن

دل فرشته و هنگامه پری بشکست

چو شام زلف تو مشاطه از قمر برداشت

رخ تو رونق خورشید خاوری بشکست

خلیل ما همه بتهای آزری بشکست

چو برگ نسترن از شاخ ضمیران بنمود

بعشوه گوشه بادام عبهری بشکست