دلم چو مرغ چمن روز و شب در افغانست

اگر چه بلبل طبعم هزار دستانست

حدیث من گل صد برگ گلشن جانست

ز بیم چنگل شاهین جان شکار فراق

چو تاب زلف عروسان حجله خانه طبع

روان خسته ام از دست دل پریشانست

چو از سر قلمم برگذشت آب سیاه