روی ازین بنده بیچاره درویش متاب

نظری کن اگرت خاطر درویشانست

که جمال تو ز حسن نظر ایشانست

زانکه سلطان جهان بنده درویشانست

پند خویشان نکنم گوش که بی خویشتنم

آشنایان غمت را چه غم از خویشانست